من رو با خودش به دنياي ديگه اي ميبره...
وقتي اونجا هستم انگار از فضا و مكان دورم
حس مي كنم يك آدم ديگه هستم
و در دنيايي زندگي مي كنم كه فقط به بلوط تعلق داره
عده اي كه از بيرون نگاه مي كنند به نظرشون مسخره مياد
شايد فكر ميكنن يه جور اتلاف وقته
نمي دونند كه همين اتلاف وقت ، دنياي بلوطه
كه اگه نباشه انگار توي قفس زنداني اش كردن
بهش وابسته نيست ، ولي خيلي دوستش داره
حالا ديگه اين خونه ي مجازي ، خونه ي دومشه
۸ نظر:
چقدر خوشحالم که دوبار می نویسی...خیلی خوب شد که حس و حالت دوباره برگشت بلوطم!
اسم 2 تا بهترین سریالای کره ای رو که تاحالا دیدی!غیر روزگار شاهزاده! برام می گی؟؟می خوام بخرمشون!
خیلی قشنگ گفتی بلوط جانم... یه جورایی انگار حرف دل ما رو هم زدی... منم خونه مجازیم همینقدر مهم و باارزشه برام که خونه واقعیم... تازه تو خونه مجازیم سبکبالتر و بی خیالتر از خونه واقعیم زندگی می کنم.
مواظب خودت باش عزیز دلم:-*
سلام...
خوشحال شدم که باز نوشتن رو شروع کردین...
توی این اوضاع کسادی وبلاگ، بازگشت یکی از پیشکسوتان غنیمته...
:-))))
سلام بلوط جونم
حرف دل هممونه ها
واقعا نت خونه دوممونه
خوشحالم بازم مینویسی :*
خوش برگشتی :-******
سلام علیکم و رحمة الـ... سرکار خانوم آبجی خانوم بلوط!
بنا به گفته ی شخص شخیص جناب عالی بنده آپیدم.باشد تا رستگار شویم.:دی
هممم...دنیای مجازی هم دردسری شده واسه ما.بعضی وقتها خوبه اما همیشه دوسش ندارم.یه جوری شده واسم تازگی ها...:(
آره درست می گی.فکر کنم حس همه وبلاگ داره به وبشون.
این نظر هممونه کم و بیش... به هر حال نوعی وابستگی هممون رو پا بند این دنیا و این خونه هامون کرده...
ارسال یک نظر